Kıyamam bana.

Bi' makas alayım:)

Hepimiz torpilliymişiz meğerse.

Palmiye

  

Aslında sizin bildiğiniz gibi değil o. Yani palmiyeler sadece tropik bölgelerde yetişmez. Palmiyelerin üstüne yapışmış bi lekedir o sadece. En yağışlı en sulak bölgelerde yetiştiği gibi, yeri gelir en çorak en kuruluktan nefes aldırmayacak kadar kurak topraklarda yetişmesini de bilir. Ha bide yaş halkaları yoktur gövdelerinde. Bu da genel kültür olsun.

Aslında onu da diğerleri gibi düşündüğün zaman bi meyve versin, bi gölgesinde yatırıp serinletsin, oturduğumuz yerde diz kapaklarımızın arkasından bileklerimize doğru süzülen terimizi biraz olsun kurutsun isteriz içten içe. Yada ne biliyim iki ağaç arasına ip gerip, kilimi de 2 kat yapıp iplere dolayıp kendi halinde bi salıncak kurasımız gelir. İnsanız neticede, can çekiyo.

Ama palmiye öyle bişey değildir. Bir incir ağacı yada üzüm asması değil belki ama,

bir araya geldiklerinde yarattıkları muhteşem manzaraya ve silüete karşı hayallere dalmak, o hayallerin içine bi parça deniz, biraz güneş, biraz da kum koymak bedavadır. 

En susuzluktan dilimiz dışarda gezdiğimiz topraklarda bile kafamızda meyve sepeti, üstümüzde yapraklı ve meyveli kıyafetlerle kendimizi bir dalgakıran misali deniz kenarında dalgalara tekme atarken düşünme sebebimizdir. Dileyenler meyve sepetini elinde de taşıyabilir. O konuda rahat olabilirsiniz.

T-shirt: Twist

Jean şort: Zara

Ayakkabı: Tarafımdan kesilmiş Converse

Mekan: Eymir

Güneşin çiçeği

  

Yıllarca ayçiçeğiyle ayçekirdeğini farklı iki şey olarak bildim. O yüzden de ne zaman bi ayçiçeği tarlası görsem acaba ayçekirdeği tarlası mı desem yoksa "ayy ne güzel ayçiçeği tarlası" mı desem bilemedim, hep sevincim içimde hevesim kursağımda kaldı. Ben gösterene kadar da çoktan geçtik o tarlaları her defasında. 

Kıyamam kız, öyle de doğrucu davutumdur. Sanki patates tarlası desem bakmiycaklar gibi.

Ayçiçek yağı dediğin şey yemeğe pastaya böreğe katılır neticede. 

Yani kabaca düşününce hiç de o film izlerken yada bi bankta oturup deniz kenarında yürüyüş yapan milleti keserken çitlediğin çekirdekle alakası yok.
Gel görki sayın seyirci, ayçekirdeğinin yağıyla elde edilen şeye denirmiş ayçiçek yağı. Hala karışık gelmiyo mu size de?

Büyüyünce (bundan 1-2 sene önce) bunların ikisinin de aynı şey olduğunu öğrendim.

İşte o gün bugündür merak ettiğim başka bişey var.

Neden bu muhteşem şeyler bütün gün boyun fıtığı olana kadar güneşi takip etmesine rağmen adı ayçiçeği olmuş? Kim, hangi akla hizmet etmek amacıyla böyle bi isimlendirme yapmış? Yoksa bu isimlendirmeyi yapanlarla hanım göbeği tatlısını uyduranlar aynı kabileden mi? 

Bilen beri gelsin, alnından öpçem.

Şort, T-shirt: H&M

Sandalet: Promod

Şapka: Mudo

Mekan: Muğla-Denizli yolunda bi tarla :)

Yine mi çiçek

Mesela benim diğer hem cinslerimde olduğu gibi aman da çiçek yetiştiriyim, balkonum dolsun taşsın bitkiyle gibi şeylerde pek gözüm ve aklım yoktur. Başkalarının balkonlarında yada pencere kenarlarında görüp, delice heveslenip, eve gelince hepsini unutanlardanım ben. Belki de 13. katta balkondan dışarıya saksı sarkıtma imkanım olmadığı için de kendimi frenliyo olabilirim biraz.

Küçükken hep dibimde muhabbeti geçerdi, yattığın odada bitki olursa ölürmüşsün. Yani öyle nefesin kesilir, ne biliyim beynine giden oksijen miktarı azalır filan değil, direk ölürmüşsün. Öyle kalmış aklımda. 

O gün bugündür, ki ben üniversite için evden ayrılana kadar adeta seradan bozma bi evde yaşadım, benki annesi çiçeklerini kızlarım bebeklerim diye seven bi kadının evladıyım, çiçek yetiştirme konusunda çok temkinliyimdir. Salonumda bitane adını cinsini bilmediğim bi bitkim var, böyle tel tel yaprakları olan diyim siz de durumun ne kadar vahim olduğunu anlayın, onla bile zar zor geçiniyoruz. 

Allahtan haftada bir susayan bi arkadaş kendisi. Yoksa onla da çoktan yollarımızı ayırmıştık.

Ben çiçeği başkasının balkonunda, ben çiçeği damatlığın mendil cebinde, ben çiçeği gömlekte blüzde, ben çiçeği kahvaltı tepsisinde severim. 

Yeteri miktarda hüsni talil yaptığıma göre artık aranızdan ayrılabilirim sanırım.


* Hüsn-i talil: güzel nedene bağlama sanatıdır. Herkes yapamaz:)

Yine görüşelim ama bence.

Jean jort & Çanta: H&M

Bluz: Tiffany

Ayakkabı: Bambi

Bileklikler: H&M, LoveWithoutACause

Mekan: Alaçatı

Çocukluğuma inmek lazım.

Diyolarki deli misin? Kafan mı iyi? Nerden geliyo aklına böyle abuk subuk mevzular, üstüne boya badana çekilmiş hatıralar?

Benimki çocukluktan gelen bişey aslında. 

Höyt diyince put kestiren bir babanız varsa, tam tamına 3 kardeşseniz, üstelik de aranızda ikişer yaş varsa yani eski toprakların deyimiyle doğumlarınız birbirine karışmışsa, bir çocuğun sadece koltuk tepelerinde zıplayarak mutlu olmadığını biliyorsunuz demektir.

Bide bu kadroya benzer yaşlarda kuzenleri dahil edin, oldu mu size koskoca bi müzikal grubu. Evet müzikal yanlış duymadınız.

Tabi o zamanlarda böyle bir sürü adı sanı belli olmayan popçu yok. Bi Kibariye, bi Orhan Gencebay bi Ferdi Tayfur :) Bülent Ersoy zaten her dönemin olmazsa olmazı. 

Şimdi bide 5 yaşında bir çocuğun arabesk söylediğini düşünün, mesela kibariye'den "Annem" gibi. Hah işte o çocuk ben oluyorum, orda bi dur :) 

Ben o şarkıyı her söylediğimde etrafımdaki en az 3 yetişkini ağlatmayı başarmış bi insanım. Hatta bunu oyun haline getirip gıcık olduğum misafirlerin yanında özellikle o şarkıyı söyler ağlatırdım. Bi çeşit intikam aracı:)

Kuzenim de benzer intikam aracı olarak "Emmoğlu" şarkısını kullanırdı ahaahaha :)) Şimdilerde kendisi ressam, sanatçı, özgür ruh, artık nasıl derseniz. Demekki çocuklukta yaşananlarla hiç alakası yok meslek seçimlerinin. Yoksa şu anda o kuzenimin Etlik-Keçiören dolmuş hattında çalışma ihtimali hayli yüksekti, üstelik de bayan olarak:)

Ama en komiği bu değil tabi, düğün salonunda "Oy tombulum tombulum, yoldan geldim yorgunum" şarkısını söyleyip onlarca insanı sahnede oynatmışlığım da var benim (evet yetişkinleri adeta parmagımda oynatırmışım o zamanlar). Alaylı ama yetenekliydim, bücür ama gururluydum, hiç gülmeyin:) 

Ama o zamanların insanları da ayrı bi mütevazıymış şimdi düşünüyorum da.. Kaç yetişkin, düğününde bacak kadar çocuğun şarkı söylemesine müsade eder ve bide üstüne bununla eğlenir coşarki? Bu sırada ben o şarkıyı söylerken bana eşlik eden piyanist şantör de annemin ilkokuldan müzik öğretmeni. Böyle de bir nesilden nesile geçme şeysi.. Annem de çok çığırtkanmış benim gibi, sürekli şarkı söyletirlermiş ona da okuldayken:) Hala da güzeldir sesi o ayrı.

 

Aklıma geldiğinde beni en eğlendiren şeylerden biridir kuzenlerle biraraya gelip, tabi buarada en büyüğümüzün yaşı 8 falan, büyüklerin yanında yabancı dil konuşuyo gibi yaptığımız zamanlar, ekseriyetle annane ve babannelerin yanındayken:) 
Küçük kuzen ve kız kardeşim bildiğin şakırdı. Bilmeyen doğma büyüme italyan sanır. Babannem "aferim yavrum ne güzel konuşuyosunuz öyle" diye desteklerdi, bunlar iyice gaza gelirdi. Benim italyancam çok iyi değildi ama. Ulan ben niye sadece türkçe biliyorum diye hayıflanıp hemen orda ispanyolca konuşmaya başlardım sular seller gibi.

Öyle de çılgınımdır :)

Bunları niye anlattım ben de bilmiyorum.
Şifon gömleğim, annane işi örgü yeleğim ve topuklu ayakkabılarımla her nekadar büyüdüğümü resmetmiş olsam da, şortumdaki hello kitty'lerle aslında içimdeki o manyak çocuğun hiç büyümediğini vurgulamaya çalışmış olabilirim bence.

Öyle yani.

Gömlek, Örgü yelek: Twist / Jean şort: Oysho / Ayakkabı: Nine West / Aksesuarlar: Koton