Bazen fotoğraflar hazırdır ama sen iki lafı bir araya
getirip bişey yazamazsın ya, işte öyle şeyler yaşıyorum uzun süre bloğa ara
verdikten sonra tekrar bloğun başına oturunca. Oturup ne anlatsam diye
düşününce de aklına tövbe bişey gelmez zaten. Kaşımaktan alnın kıpkırmızı olur
ya da yüzündeki bir pürüze odaklanır ve adeta kazırsın o pürüzü dakikalarca. Mutlaka
vardır yaaa anlatcak bişey. Öğle aralarında millete yemek yedirtmiyosun
konuşmaktan, nasıl bu kadar tıkanabilirsinki, diimi?
