Yaz bitti herkes dağılabilir.

Yaprakların iyice kızardığı, soğukların abartıp yorgana sardırdığı, güneşin de formaliteden ısıttığı şu günlerde içimden bişeyler yazmak gelmemesini oldukça normal buluyorum ben. Ya siz?

Çünkü sizin o 4-5 ay dediğiniz yaz mevsimini biz allahın ankarasında sadece bir ay yaşıyoruz. Zart diye geliyo, meseleyi zort diye çözüp gidiyo arkadaş. Bi bakıyoruzki yüzümüzde malak bi ifade, üstümüzde kazaklarımız ve ayağımızda çoraplarımızla onu uğurluyoruz.

E sen ne ara gelmiştin de gidiyosunki?

Saç kurutma makinelerini banyo sonrası ısınma aracı olarak kullandığımız günler çok yakın. Aynı şekilde banyoların yanık saç kokusuna maruz kalma günleri de.

Üç günlük tatilde bir senelik güneşi sömürüp, şekilden şekle girerek yakmaya çalıştığın bütün vücudunun patates gibi soyulacağı ve ekim gelmeden taze kabağa bağlayacağın günler de kapıda.

Tamam yaaa öyle hemen üzülme. Sonbahar ve kış da fena değildir. 

Herkes alabildiği kadar Akasya durağı almış ve Doktorlar sayesinde kendi ameliyatını kendi yapabileceği seviyeye gelmiştir. Artık tatildeki bütün saçma sapan diziler(Muhteşem yüzyıl hariç:P) yeni yayın dönemine girebilirdir. 

Yapraklar kızarır, ki kızaran yapraklar biz bloggerların temel yapıtaşlarından biridir:) Fonda onlar varken daha bi güvendeyizdir. Kızarmış yaprağa basıp da ayakkabısının fotoğrafını çekmeyen blogger bizden değildir, o derece.

Sonra bunun karı var kışı var. Çatlayana kadar yiyip, şiştiğini belli etmeyecek kadar kat kat kıyafet giyilebilir olması da cabası. 

Buz pistine dönen ankara sokaklarıyla aramı iyi tuttuğum ve kar maskemi taktığım sürece kıştan bile zevk alabilirim nerdeyse. Allahım nası mutluyum!

Hadi bana yumuşak, mis kokulu, sıcacık sebepler söyleyin yazın gidişine sevinmem için. E hadiiii bekliyorum -.-

Bluz: Twist

Şort: Stradivarius

Ceket: Mango

Çanta: H&M

Bir garip kuş halleri

İş-teknik ve ev ekonomisi dersleri en sevdiğim iki dersti mesela benim ortaokuldayken. 

Bir hafta bi atölyede çalışır, kıl testeresi denen ve hakkaten kıl kadar ağzıyla kolum kalınlığında ahşapı yontmaya çalıştığımız o iğrenç edevatla hiçbir zaman kullanılmayacak olan resim çerçeveleri ve peçetelikler yapardık,

bir hafta diğer atölyede kasnağa patiskayı geçirip kaneviçe yapardık ayı figürlü olsun tavşan figürlü olsun. Ama şimdi yalan yok, o patiskayı sonradan oyun yastıklarımızdan birinde kılıf olarak kullanmıştı annem. En azından bi geri dönüşü olmuş.

Gel görki çok sevgili okur, benim en sevdiğim çalışma, iş-teknik dersinde elişi kagıtlarıyla yada kumaşlarla yaptığımız delikişi çalışmasıydı. Böyle kağıdı katlarsın abuk subuk şekillerde, sonra istersen bi şekil çizip desen çıkarırsın, yada gelişigüzel ordan burda kesersin kağıdı. Sonra kağıdın katlarını bi açarsınki elele tutuşmuş halay çeken çocuklar var. 

Ama ben herzamanki yaratıcılığımla bunu kumaşlar üstünde yapardım, kesin bişi yapılır bununla diyerekten.

Sonra da o delikişi parçasını alıp bi kıyafetimin üstünde kullanırdım.

Sizin o DIY dediğiniz şeyi ben taaa ortaokulda parmağımda oynatıyodum çok pardon ama.

Eski olan herşeyin kendini tekrar ettiği ve ıyyyk dediğimiz herşeyi üstümüze geçirip çıktığımız şu günlerde delikişi çalışmasını sadece yatak örtüsü, sehpa takımı ve perdelerde değil, artık kıyafetlerde de görmemiz mümkün cancaazlarım. Bakınız adamlar yapmış, hem de nasıl yapmış ♥

Su gibi akıp geçen ve "oha yaa daha yeni başlamıştık" derken dibini gördüğümüz bir haftasonunu daha geride bırakırken hepinize bol hesap kitaplı, faturalı, ekstreli ama herşeye rağmen eğlenceli, hatta öyleki en az bir kez gülmekten yerlere yatırcak bir hadiseli hafta diliyorum bebeklerim benim.

Hadi bakalım.

Peplum, delikişi, mint hepsi biarada bluz: H&M Trend

Pantolon: Koton

Ayakkabı: Charles&Keith

Çanta: Guess

Saçlar: Dalgalı (son iki posttur saçlarını dalgalı yapsana diye başımın etini yiyen fido ve funda cücükleri için gelsin o zaman da:) beni beğeniyör müsünüz ^_^)